STOSUNEK ZNAKU DO RZECZYWISTOŚCI

Gdy chcemy określić stosunek znaku do rzeczywistości realnej musimy ustanowić drugą istotną relację: między pojęciem i określonym obiektem w tej rzeczywistości. Relacja ta polega na „znakowaniu rzeczywistości” (sygnifikacja), czyli przy­pisywaniu konkretnym przedmiotom, obiektom czy zjawiskom znaczeń, któ­re wyraża forma znacząca.To, co de Saussure ujmuje jako dwie odrębne relacje, Charles S. Peirce [1931], inny z twórców semiotyki, uznaje za integralne elementy znaku, two­rzące jedną całość. W ujęciu tego autora, znak jest czymś, co komuś coś za­stępuje pod względem jakichś cech czy funkcji. Znak jest wiec zawsze związkiem trój członowym łączącym: środek przekazu, czyli materialny nośnik znaczenia będący jakimś zjawiskiem empirycznym możliwym do uchwycenia za pomocą zmysłów, przedmiot, czyli obiekt istniejący realnie bądź tylko intencjonalnie, tzn. w czyjejś wyobraźni, oraz interpretanta, czyli znaczenie wiążące środek przekazu z przedmiotem i wnoszące pewną treść, która określa ze względu na jaką cechę lub funkcję znak odnosi się do przedmiotu, reprezentuje go i zastępuje w procesie komunikowania.

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Witaj na moim serwisie! Jestem architektem wnętrz z pasji i zawodu. Prowadzenie bloga to moja pasja. Zamieszczam tutaj wiele artykułów dotyczących aranżacji pomieszczeń. Jeśli podoba Ci się tematyka bloga to zapraszam do zostania moim czytelnikiem na dłużej!
Wszelkie prawa zastrzeżone (C)